oι ογκώδεις διαδηλώσεις σε ολόκληρη την Ινδία, το γυναικείο κίνημα ‘Διεκδικούμε τη νύχτα’ και η ισόβια κάθειρξη του αστυνομικού – θύτη

Ο βιασμός και η δολοφονία της 31χρονης γιατρού τον Αύγουστο του 2024, στο R G Kar Medical College and Hospital της ανατολικής Καλκούτα, ξεσήκωσαν ογκώδεις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, ενώ ξέσπασαν επεισόδια σε όλη τη χώρα.

σεξιστικό έγκλημα μετά τη βάρδια

Η εκπαιδευόμενη γιατρός – θύμα (δεν έχουν δημοσιοποιηθεί τα στοιχεία της λόγω της ινδικής νομοθεσίας), ήταν κατάκοπη μετά από 36ωρη βάρδια. Κοιμήθηκε σε ένα ένα μικρό χαλί στην αίθουσα σεμιναρίων και λίγες ώρες αργότερα, βρέθηκε νεκρή.

Είχε υποστεί σεξουαλική κακοποίηση αιμορραγώντας από τα μάτια και το στόμα, ενώ σύμφωνα με την ιατρική πραγματογνωμοσύνη, έφερε τραύματα στα πόδια της, το στομάχι, τους αστραγάλους και το δεξί χέρι της.

Το αποτρόπαιο έγκλημα ξύπνησε μνήμες από τον ομαδικό βιασμό που οδήγησε στον θάνατο της 23χρονης φοιτήτριας σε λεωφορείο στο Νέο Δελχί, το 2012.

στοιχεία που σοκάρουν

Τα επίσημα στοιχεία της ετήσιας έκθεσης της Εθνικής Υπηρεσίας Αρχείων Εγκλημάτων για το 2021 είναι αποκαρδιωτικά: Καταγράφηκαν 31.677 βιασμοί, με μέσο όρο 86 βιασμούς καθημερινά. Στο 89% των περιπτώσεων ο/οι δράστης/ες γνωρίζονταν με το θύμα, ενώ στο 10% τα θύματα ήταν ανήλικα.

Η πραγματικότητα είναι ακόμα χειρότερη, αφού τα μέλη της κάστας Dalit (γνωστοί και ως Ανέγγιχτοι), που αποτελούν το 16% του συνολικού πληθυσμού (περίπου 200 εκατομμύρια) και θεωρούνται πολίτες β’ κατηγορίας, υφίστανται συνολικά πολλαπλάσια κακομεταχείριση και βιασμούς, που στη συντριπτική πλειοψηφία τους, δεν καταγγέλονται.

Ζώντας σε παραγκουπόλεις χωρίς στοιχειώδεις υποδομές και βγαίνοντας στην ύπαιθρο για να κάνουν τη σωματική τους ανάγκη, πολλά μικρά κορίτσια (αλλά και αγόρια) βιάζονται και συνήθως θανατώνονται από βιαστές και δολοφόνους που καραδοκούν.

Το 2018 ήρθε στο φως ο βιασμός του νεαρότερου θύματος που έχει καταγραφεί ως τώρα στην Ινδία: ένα κοριτσάκι 4 μηνών κακοποιήθηκε σεξουαλικά και στη συνέχεια δολοφονήθηκε από έναν συγγενή του στο κρατίδιο Madhya Pradesh.

Σύμφωνα με τη Human Rights Watch, περισσότερα από 7.200 ανήλικα παιδιά βιάζονται κάθε χρόνο στη χώρα.

αστυνομική συγκάλυψη;

Ο τριαντατριάχρονος εθελοντής της αστυνομίας, Σαντζάι Ρόι, συνελήφθη σχεδόν αμέσως μετά την ανακάλυψη του πτώματος της 31χρονης γιατρού στην Καλκούτα.

Όμως οι πρώτες επίσημες ανακοινώσεις έκαναν λόγο για υπόθεση εξαγριωμένου συγγενή ασθενή που παρακολουθούσε η γιατρός – θύμα και όχι για σεξιστικό έγκλημα.

Η στάση της αστυνομίας έριξε λάδι στη φωτιά, αφού όπως κατήγγειλαν οι γονείς της νεκρής «Μας ανάγκασαν να περιμένουμε επί ώρες σε αστυνομικό τμήμα κοντά στο νοσοκομείο (…) και μετά η αστυνομία άρπαξε το πτώμα της για να το αποτεφρώσει. Για ποιο λόγο να την αποτεφρώσουν τόσο γρήγορα;»

Η κρατική ανοχή στον σεξισμό εκφράστηκε περίτρανα στη δήλωση του Ινδού πολιτικού Mulayam Singh Yadav «Τα αγόρια θα είναι πάντα αγόρια. Τα αγόρια κάνουν λάθη»

το κίνημα ‘Διεκδικούμε τη νύχτα’

Από το ίδιο κιόλας βράδι και για τους επόμενους μήνες, εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες πραγματοποίησαν πορείες διαμαρτυρίας.

Οι δρόμοι όχι μόνο της πρωτεύουσας της δυτικής Βεγγάλης αλλά όλης της χώρας, γέμισαν ασφυκτικά από κόσμο που απαιτούσε από την κυβέρνηση να τιμωρήσει παραδειγματικά τους ενόχους και να προστατεύσει τον γυναικείο πληθυσμό.

Το γυναικείο κίνημα ‘Διεκδικούμε τη νύχτα’ (Reclaim the night) επεκτάθηκε αστραπιαία σε όλη την Ινδία. Οι περισσότερες διαδηλώσεις ήταν ειρηνικές, σε κάποιες περιπτώσεις όμως  μετατράπηκαν σε ποταμό οργής και βίας.

Στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που καλέστηκε έξω από το R G Kar Medical College and Hospital , σαράντα διαδηλωτές εισέβαλαν στο εσωτερικό του και επιτέθηκαν στις αστυνομικές δυνάμεις, οι οποίες απάντησαν με τη ρίψη δακρυγόνων.

Γιατροί και νοσηλευτές έκλεισαν τα νοσοκομεία σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ενώ φοιτητές της ιατρικής πραγματοποίησαν καθιστικές διαμαρτυρίες, απαιτώντας να αποδοθεί δικαιοσύνη.

τελική δικαίωση αλλά όχι εφησυχασμός

Κάτω από αυτές τις μαζικές αντιδράσεις, στις 19 Γενάρη του 2025 ο βιαστής και δολοφόνος εθελοντής αστυνομικός κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Ήταν μια νίκη των αγαπημένων ανθρώπων της γιατρού – θύματος και του κινήματος ‘Διεκδικούμε τη Νύχτα’, όμως η τραγική καθημερινότητα που βιώνουν οι Ινδές, δεν επιτρέπει τον εφησυχασμό.