ο “σοσιαλισμός του 21ου αιώνα” και το τηλεοπτικό πραξικόπημα, η χούντα και ο επίορκος στρατηγός Καμάτσο Κάϊρους, το μοιραίο τηλεφώνημα του ενός λεπτού, ο λαός στους δρόμους και η θριαμβευτική επάνοδος του λατινοαμερικάνου ηγέτη

Ο προκάτοχος του Μαδούρο και θεμελιωτής της “Μπολιβαριανής Δημοκρατίας” της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβεζ, γεννήθηκε το 1954 σε ένα χωριό κοντά στην πόλη Μπαρίνας.

Ως ηγέτης της λατινοαμερικανικής χώρας με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, εφάρμοσε τον λεγόμενο “σοσιαλισμό του 21^ου αιώνα” (αν και επί της ουσίας δεν ανέτρεψε τις καπιταλιστικές σχέσεις στην παραγωγή).

                               ένας λαοφιλής πρόεδρος

Προώθησε φιλολαϊκά μέτρα όπως την εθνικοποίηση της κρατικής εταιρίας πετρελαίου ‘Petróleos de Venezuela S.A. (PDVSA). Επί των ημερών του καταπολεμήθηκε ο αναλφαβητισμός και οι μη προνομιούχοι βελτίωσαν αισθητά το επίπεδο ζωής τους.

Το ποσοστό των πολιτών που ζούσαν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας μειώθηκε από το 23,4% του πληθυσμού στο 8,5%. Η παιδική θνησιμότητα έπεσε από τους 20 στους 13 θανάτους ανά 1.000 γεννήσεις, ενώ ανέβηκε συνολικά το προσδόκιμο ζωής.

Οι εχθροί του, με σημαντικότερο όλων τις ΗΠΑ, προσπάθησαν με νύχια και με δόντια να τον ξεφορτωθούν ώστε να βάλουν χέρι ξανά στον “μαύρο χρυσό” της Βενεζουέλας.

Η φιλία του με την Κούβα απλά επιτάχυνε τις εξελίξεις. Η πιο σημαντική απόπειρα να τον καθαιρέσουν ήταν το πραξικόπημα που οργάνωσαν το 2002, όμως κατέληξε σε φιάσκο.

                             η χούντα και ο Κάϊρους

Όλα ξεκίνησαν στις 12 Απρίλη κατά τη διάρκεια μαζικών διαδηλώσεων ενάντια στην Μπολιβαριανή κυβέρνηση, στις οποίες 20 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και πάνω από 110 τραυματίστηκαν.

Εκμεταλλευόμενη το χάος, μια κλίκα υψηλόβαθμων στρατιωτικών οργάνωσε πραξικόπημα και κατέλαβε την εξουσία.

Ο επίορκος στρατηγός της Εθνοφρουράς, Καμάτσο Κάιρους, δήλωσε στις κάμερες πως ο Ούγκο Τσάβεζ παραιτήθηκε και ο στρατός θα αναλάμβανε τη διακυβέρνηση της χώρας, η οποία «είχε παύσει να λειτουργεί».

Η στρατιωτική χούντα τοποθέτησε στην εξουσία τον πρόεδρο της Ένωσης Εργοδοτών, Πέδρο Καρμόνα, του οποίου η πρώτη ενέργεια ήταν να καταργήσει το Σύνταγμα, στο όνομα της Δημοκρατίας.

Στη συνέχεια, διέλυσε το Ανώτατο Δικαστήριο και απέλυσε όλους τους κυβερνήτες και τους δημάρχους των Πολιτειών και των δήμων της χώρας.  Τα ιδιωτικά κανάλια της Βενεζουέλας τάχθηκαν αμέσως υπέρ του πραξικοπήματος.

το μοιραίο τηλεφώνημα του ενός λεπτού

Την ίδια ώρα, στη στρατιωτική βάση Φουέρτε Τιούνα του Καράκας, όπου βρίσκεται και το υπουργείο Άμυνας, ο κρατούμενος από τους πραξικοπηματίες πρόεδρος Τσάβεζ κατάφερε να πείσει έναν αξιωματικό να του δώσει για ένα λεπτό το τηλέφωνο.

Κάλεσε την κόρη του, Μαρία Γαβριέλα Τσάβεζ και τη διαβεβαίωσε ότι δεν παραιτήθηκε ποτέ, παρά τα όσα αντίθετα ισχυριζόταν ο επίορκος στρατηγός, Καμάτσο Κάιρους.

Η κόρη του, αφού ενημέρωσε άμεσα με τον Φιντέλ Κάστρο, εμφανίστηκε στην κουβανική τηλεόραση και δήλωσε: «Ο Τσάβες δεν παραιτήθηκε, στη χώρα εγκαθιδρύθηκε μια δικτατορία της άκρας δεξιάς».

ο λαός στους δρόμους

Πλέον είχε έρθει η ώρα του λαού. Οι φανατικοί οπαδοί του Ούγκο Τσάβεζ, οι επονομαζόμενοι ‘τσαβίστας’, είχαν ήδη βγει στους δρόμους. Μαθαίνοντας από επίσημα χείλη το τι είχε στ’ αλήθεια συμβεί, ένα απέραντο λαϊκό κύμα οργής κατέκλυσε όλη τη Βενεζουέλα.

Στο πλευρό των διαδηλωτών πέρασε και το μεγαλύτερο κομμάτι του στρατού, συμπεριλαμβανόμενης της φρουράς της Φουέρτε Τιούνα.

Τι κι αν τα ιδιωτικά κανάλια επέλεξαν εκείνες τις κρίσιμες ώρες να προβάλλουν σαπουνόπερες (όπως ακριβώς έκαναν τα ελληνικά μέσα όταν έπεσε το “μαύρο” στην ΕΡΤ το 2015). Οι διαδηλώσεις των οπαδών της μπολιβαριανής δημοκρατίας ήταν τόσο μαζικές, που δεν μπορούσαν να αγνοηθούν.

η θριαμβευτική επάνοδος

Οι πραξικοπηματίες στρατηγοί, καταλαβαίνοντας πως το παιχνίδι χάθηκε, επιχείρησαν να διαφύγουν από τη Βενεζουέλα.

Στις 14 Απρίλη του 2002 τα ξημερώματα όλα είχαν κριθεί, αφού οι ίδιοι συνταγματάρχες που φρουρούσαν τον Τσάβεζ στη Φουέρτα Τιούνα, τον επανέφεραν στο Προεδρικό Μέγαρο Μιραφλόρες.

Μπροστά σε ένα εκστασιασμένο πλήθος, ο πρόεδρος Τσάβεζ δήλωσε: «Δεν παραιτήθηκα ποτέ από την εξουσία που μου έδωσε ο λαός. Δεν θέλω εκδίκηση, θέλω δικαιοσύνη και ειρήνη».

Οι εχθροί της Μπολοβαριανής Δημοκρατίας, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας, δε σταμάτησαν ποτέ να απεργάζονται νέα σχέδια αποσταθεροποίησης της Βενεζουέλας, όπως αποδείχτηκε με την πρόσφατη απαγωγή του διαδόχου του Τσάβεζ, Μαδούρο και της συντρόφου του.